مقالات

کاربرد انواع رزین

کاربرد انواع رزین

کاربرد انواع رزین ها در عملیات کامپوزیت برای محافظت از سطوح

خواص کامپوزیت ها شدیداً بستگی به موارد زیر دارد:

  1. خواص فازهاي تشكیل دهنده آن

    کاربرد انواع رزین

    کاربرد انواع رزین

  2. توزیع و پخش فازها (Dispersion & Distribution)
  3. اثر متقابل فازها بر یكدیگر (Interaction)
  4. ابعاد ماده تقویت کننده که شامل موارد ذیل است:
  • شکل
  • اندازه
  • توزیع اندازه ذرات

زمینه (ماتریس)

زمینه و الیاف از اجزای اصلی تشكیل دهنده مواد کامپوزیت تقویت شده با الیاف هستند. در این مطلب به بررسی کاربرد زمینه در کامپوزیت پرداخته خواهد شد.

نقش زمینه در یك کامپوزیت عبارت است از:

  1. انتقال تنش هاي وارده به فاز تقویت کننده (مانند الیاف)
  2. تحمل بار وارده در حالت بار برداري “زمینه غالب”
  3. حفاظت تقویت کننده در مقابل آسیب هاي محیطی (شیمیایی، مكانیكی و غیره)
  4. نگهداري فاز تقویت کننده در محل و آرایش خاص

در بین زمینه هاي ذکر شده، پلیمرهاي ترموست مانند اپوکسی ها، پلی استرها و رزین هاي وینیل استر به علت سهولت فرآیند پذیري بیشترین کاربرد را در صنایع کامپوزیت دارند.

انتخاب این رزین ها در طراحی کامپوزیت با توجه به کاربرد نهایی کامپوزیت و محل استفاده آن انجام می گیرد که در ادامه به برخی از این موارد اشاره شده است.

  • رزین های مقاوم به خوردگی ( آب، اسید، باز و …)
  • رزین های مقاوم به دما
  • رزین های مقاوم به ساییدگی
  • رزین های بازدارنده شعله
  • رزین های تقویت سازه

شرکت های مخلتلف با توجه به خواص نهایی مورد نظر رزین با ساختار مناسب را تهیه کرده و یک رزین نهایی با کد مشخص که ممکن است حاوی رزین، نرم کننده فعال و یا غیر فعال باشد را به بازار ارایه می دهند. به عنوان مثال رزین های مقاوم حرارتی عموما از رزین هایی دارای عامل حلقوی و فنولیک هستند انتخاب شده و فرمول می شوند.

در جدول ذیل برخی ماتریس ها و برخی کارایی آن ها مختصر توضیح داده شده است.

رزین های ترموست
اپوکسی: این رزین در صنایع هوافضا بسیار کاربرد دارد
پلی استر و وینیل استرها: عموما در صنعت خودرو، دریایی، شیمیایی و الکتریکی استفاده می گردد.
فنولیک ها: در کامپوزیت های پیش ساخته استفاده می گردد.
پلی آمیدها، پلی بنزایمیدازول، پلی فنیل کویین اکسالین: برای کاربردهای هوا فضا زمانی که نیاز به مقاومت دمایی بالا باشد (بازه دمایی 250 الی 400 درجه سانتیگراد) استفاده می گردد.
رزین های ترموپلاستیک
نایلون ها (نظیر نایلون 6 و نایلون 6و6)، پلی استرهای ترموپلاستیک (نظیر PET و PBT)، پلی کربنات، پلی استال ها: در جهت قالب سازی تزریقی به همراه الیاف ناپیوسته استفاده می گردد.
پلی آمید-ایمیدها، پلی اتر اتر کتون ها، پلی اتیلن سولفید، پلی اتر ایمید: مناسب جهت استفاده در شرایطی که نیاز به مقاومت دمایی متوسط به همراه الیاف پیوسته می باشد .
فلزات
آلومینیوم و آلیاژهای آن، آلیاژهای تیتانیوم، آلیاژهای منیزیم، آلیاژهای سوپر نیکل، استیل ضد زنگ، : مناسب جهت شرایط با دمای بالا (محدوده دمایی: 300 الی 500 درجه سانتیگراد)
سرامیک
آلومینیوم اکساید، کربن، سیلیکون کاربید، سیلیکون نیترید: مناسب شرایط با دمای بالا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *